Posts tonen met het label Pauw en Witteman. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pauw en Witteman. Alle posts tonen

maandag 31 oktober 2011

Carrièrepoes speelt mutsen de Zwarte Piet toe

Is het netjes om een geblondeerde dame van 40+ voor poes uit te maken? Vast niet.
De TV dokter gaat er echter vanuit dat topvrouw Marianne Zwagerman wel tegen een stootje kan. Zij noemt per slot van rekening zonder enige moeite een groot deel van vrouwelijk Nederland "muts". Zij schreef er ook een boek over en kwam in de uitzending van Pauw en Witteman even toelichten wat zij precies bedoelde met "Een webshop is geen carrière: Ontsnap uit het mutsenparadijs."

Het lukte maar matig.



Aan het eind van haar optreden werd Marianne gevraagd of zij zelf kinderen had. Dat had ze niet. Toen barstte er natuurlijk meteen een storm van kritiek los. Want hoe kon zij dan iets zeggen over al die andere vrouwen die gezin en werk moeten combineren? Wat dat betreft was haar eenzelfde lot beschoren als Heleen Mees, die eveneens de wind van voren kreeg toen zij kinderloos het boek "Weg met het deeltijdfeminisme" schreef.

Laat er geen misverstand over bestaan: De TV dokter vraagt zich regelmatig af waarom er in Nederland nog steeds zo weinig vrouwen aan de top zijn. Sterker nog, zij verkeert dikwijls in de veronderstelling dat er niemand meer is die nog full time werkt in Nederland. De arbeidsparticipatie van de Nederlandse vrouw mag dan procentueel gezien bijna de hoogste van Europa zijn, de Nederlandse vrouw grossiert in deeltijdbanen. Maar laten we eerlijk wezen, ook de papa-dagen zijn niet van de lucht in ons schone vaderland waar Mauro zo graag wil blijven. Wat dat betreft zijn we een gezegend volk, dat niet standaard twee full-time inkomens nodig heeft om de kachel te laten branden en dat tijd voor elkaar (voor gezin, vrienden, onbetaalde interesses) kennelijk in het algemeen nog altijd prettiger vindt dat een buitenhuis in Frankrijk, twee Hummers voor de deur en dollartekens in de ogen.

vrijdag 7 oktober 2011

En toen vielen we over Ivo: Het maaiveld dat Holland heet

bron: http://www.castingnieuws.nl
Plots twitterde, zong, schreef, viel en sprak iedereen die in Nederland iets te melden meent te moeten hebben over Ivo Niehe. Dan kan de TV dokter natuurlijk niet achterblijven...

Wat is er toch allemaal aan de hand?

Ivo was op TV geweest in P&W en had zich daar volgens 'het volk' schandelijk misdragen in een optreden dat aan elkaar hing van de zelfverheerlijking. Nou kun je in Nederland vaak maar beter niet al te trots zijn op jezelf, dus dat klinkt inderdaad als vragen om ellende.

Of zit er misschien meer achter?

dinsdag 20 september 2011

Crowdsourcing... The Movie

bron: http://www.entertainmentexperience.nl
Geen idee meer wanneer het is begonnen, maar ineens was het er: 'crowdsourcing'. Deze niet-financiele tegenhanger van de 'crowdfunding' wordt natuurlijk al sinds jaar en dag toegepast in de televisiequiz: Als hulplijn (Lotto Weekend Miljonairs), als tegenstander (1 tegen 100) of als basis voor het hele spelconcept (5 tegen 5). Maar tegenwoordig heeft niet alleen iedereen een mening, maar ook de mogelijkheid om deze via internet te uiten. En dat levert dus interessante experimenten op.

dinsdag 13 september 2011

Waar Rook is, is Vonk: een wetenschapsles

Wetenschappers hebben een imagoprobleem.

Het summum van wetenschappelijk succes mag dan een retourtje Stockholm zijn, in de praktijk gaat onderzoek maar met kleine stapjes vooruit. De dagelijkse praktijk is minuscuul geschuifel op de milimeter. Diep graven, lang ploegen, stug volhouden - dat soort werk. En als je dan geluk hebt, draag je je kiezelsteentje bij aan De Vooruitgang.
Soms blijkt, jaren later, ineens dat zo'n kiezelsteentje voor een gigantische aardverschuiving is gaan zorgen. Dan komen er plotsklaps spin-offs en spannende praktische toepassingen uit voort. Die zijn vaak onverwacht en niet vooraf te voorspellen. Dat is een belangrijk argument dat wetenschappers (terecht) vaak gebruiken om te onderbouwen waarom het zo belangrijk is dat er geld blijft voor fundamenteel wetenschappelijk onderzoek. Onderzoek dat (voor niet wetenschappers dan) misschien niet zo spannend is. Onderzoek waarvan niet meteen duidelijk is 'waar het allemaal goed voor is'.
En daar komt het imagoprobleem om de hoek kijken. Want hoe verkoop je nou als onderzoeker je werk als dat mijlenver van de gemiddelde burger af staat? Mediatraining krijgen ze doorgaans niet. Slechts een enkeling (denk oud minister Plasterk) heeft de gave om aan een breed publiek duidelijk maken waar hij of zij nou eigenlijk aan werkt. En dan nog moeten er af en toe even een paar flinke (en losse) vertaalslagen gemaakt worden om de zaken enigszins begrijpelijk over te brengen en om toch vooral maar aan te geven 'waar het allemaal goed voor is'. Want laten we wel wezen, iedereen wil een geneesmiddel tegen kanker, niemand wil echt in detail iets horen over moleculen en eiwitten of ingewikkelde chemische processen.

Gisteravond slaagde professor (nog wel) Roos Vonk er persoonlijk in om de hele ivoren toren op zijn grondvesten te doen schudden. Ze maakte er in een paar minuten een wankel geval uit Pisa van. Wat was er aan de hand?