Posts tonen met het label soundtrack. Alle posts tonen
Posts tonen met het label soundtrack. Alle posts tonen

maandag 16 april 2012

De TV dokter plugt: The Saw Lady

De TV dokter las vanmorgen tijdens het ontbijt
'No Guts, No Story' (dankjewel, Niek en Simone) en hoewel zij haar eigen 'Big Why' nog niet helemaal helder voor ogen heeft, is zij al wel overtuigd van de gun-factor.
Met andere woorden: af en toe moet je een ander iets gunnen (en hopelijk gunnen zo andere mensen jou ook wat). Het is een soort Pay-It-Foward, maar zou de wereld daar geen aangenamere plek door worden?

Daarom is het vandaag tijd voor een nieuwe rubriek: "De TV dokter plugt".


Naar aanleiding van haar post over 'Another Earth' kreeg de TV dokter een berichtje van iemand die zich 'The Saw Lady' noemt. Dat klinkt als een vreselijk karakter uit een bloederige horrorfilm, maar niets is minder waar. Achter The Saw Lady gaat Natalia Paruz schuil en zij speelt, hoe kan het ook anders, de zingende zaag. Heel verdienstelijk, zo blijkt na wat rondklikken op You Tube.


Wat de TV dokter namelijk niet had vermeld bij haar bespreking van 'Another Earth', is dat die getraumatiseerde man wiens vrouw, zoontje en ongeboren kind werden doodgereden eigenlijk een succesvolle college professor en componist was, die heel behoorlijk de zingende zaag wist te bespelen. Op het moment dat hij zich voor het eerst bloot geeft aan Rhoda, doet hij dat door een ontroerend stuk muziek voor haar te spelen, dat door de LA times terecht een "heartbreaking solo" werd genoemd:



The Saw Lady, die naast haar drukke streetperformerbestaan kennelijk tijd overheeft om Twitter of Google af te struinen op zoek naar filmbesprekingen van 'Another Earth', vroeg de TV dokter of zij het mooi had gevonden, die muziek. Want niet acteur Mapother, maar zij bespeelde die zingende zaag.
Nou is de TV dokter doorgaans gelukkiger wanneer de illusie in stand wordt gehouden. Zij zal eerlijk zijn, ze is nog steeds niet helemaal bekomen van de schok dat Christopher Plummer niet zelf zong in 'The Sound Of Music' en betwijfelt of ze die klap ooit helemaal gaat verwerken. Maar ze weet ook dat niets echt is in Hollywood, en dus kennelijk ook niet in de indie filmwereld. Het moet gezegd, die Mapother playbackt een aardig stukje weg met zijn strijkstok en inhoud uit de gereedschapskist.

Bovendien, hoe kan zij nee zeggen tegen iemand die bovendien in onderstaand You Tube portret lustig met quotes uit diezelfde Sound of Music strooit?



Ere wie ere toekomt dus, en daarom is hier ook nog een link naar de pagina van de componist aan wiens brein dit ontroerende stuk muziek ontsproot en volgt hieronder nog een tweede filmpje van een ander knap staaltje zingend zagen door de hoogsteigen Saw Lady zelf. Gezien haar website pakt ze de zaken uiterst serieus en professioneel aan en hoeven we ons niet al teveel zorgen te maken over het feit dat zij haar dagen slijt in ondergrondse metrostations.

De TV dokter zegt: Binnenkort een keer in De Wereld Draait Door.



Zit jij ook verlegen om een beetje erkenning? Geef dan gewoon toe dat je die verdient en vraag in een schaamteloze act van zelf-promotie aan de TV dokter om ook jou te pluggen! 
Er moet wel wat te pluggen zijn natuurlijk en de TV dokter behoudt zich het recht voor om niet alles wat langs komt waaien zomaar zonder pardon het web op te gooien. Mail jouw creatieve uitspattingen op gebied van theater en TV en alles wat je daaraan vast kunt ouwehoeren naar de TV dokter en wie weet begon ook jouw grote doorbraak ooit hier!

zondag 16 oktober 2011

Overspel (7): Spullen pakken en opzouten

Bron: http://overspel.vara.nl
Ergens in een geluidsstudio in Nederland, moet een muziekliefhebber bij het in elkaar monteren van de soundtrack die deze serie ondersteunt (en bij tijd en wijle zelfs draagt) de tijd van zijn of haar leven hebben gehad.

Ook vanavond trok VARA's 'Overspel' weer een stevige portie psychedelic rock uit de eclectische platencollectie van Huub Couwenberg tevoorschijn.


Dat culmineerde uiteindelijk in het onbetwiste hoogtepunt van de zevende aflevering: De laatste vijf minuten, waarin alle verhaallijnen (Willem en Iris in bed, Huub Couwenberg achter zijn bureau, Björn in de verhoorkamer, Pepijn en Menno met de Blauwe Krokodil, Elsie alleen achter een grote eetkamertafel, Menno in een kraakpand, en natuurlijk... Marit) als een kolkende massa tot een climax kwamen op 'Child in Time' van Deep Purple. De muziek kleurde tegen, werkte vervreemdend, was een waarschuwing voor dovemansoren en klonk tegelijkertijd als een schreeuw van het onderbewuste.

Daarbij spraken ook de eerste regels van de tekst nog eens boekdelen:

"Sweet child in time, you'll see the line
The line that's drawn between good and bad." 

Het geheel bezorgde de TV dokter in ieder geval onderhuidse rillingen en maakte duidelijk dat Couwenberg, Van Erkel en consorten zich en masse in een vrije val hebben gestort, op weg naar een diep, zwart gat waaruit geen weg terug meer is.