Posts tonen met het label The Voice of Holland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label The Voice of Holland. Alle posts tonen

zaterdag 15 december 2012

The Voice Of Holland: Finale

Echte TVOH die hards moesten zich gisteren tijdens de finale door eindeloze reclameblokken heenbijten en berustend toezien hoe de vier overgebleven talenten nummers die eerder in de reeks ten gehore waren gebracht mochten herkauwen. Het doorzettingsvermogen werd uiteindelijk beloond. Leona won. Op het nippertje.
En zo bleef het concept van TVOH, al zij het wankel en schuddend op de grondvesten, overeind. Het beltegoed van gans Friesland was er tegenaan gesmeten, maar het mocht niet baten. Johannes werd tweede en zo werd op de valreep voorkomen dat TVOH gedegradeerd werd tot 'Idols' of 'X-factor'. Kortom, tot iedere andere talentenshow waarbij de gunfactor een stuk belangrijker is dan het vocale talent. Floortje, dapper uit de puinhopen van Idols omhoog geklauterd, werd er opnieuw het slachtoffer van, want met zo'n strot had zij -en niet Johannes- natuurlijk in de finale moeten staan.

Zij
Na het afvallen van Sandra, was Leona de gedoodverfde winnares. Zelf ging ze er met een nuchter 'eerst zien, dan geloven' nog maar eens flink tegenaan. Ze presteerde naar vermogen, maar bij de TV dokter bleef uiteindelijk toch het jury commentaar van Marco Borsato hangen. Wat haar betreft had hij een punt toen hij Leona aansprak op haar repertoire. Zo interessant en artistiek als haar acteerkeuzes zijn (Lijn 32), zo dertien in het dozijn zijn de discohits en meedansers die ze de zaal in smijt. Begrijpt u de TV dokter niet verkeerd. Ze doet het met verve. Als Leona op het podium staat, heb je zelfs in de huiskamer zin om de stoelen aan de kant te smijten en de heupen los te gooien. Wat een energie, wat een passie en wat een vocaal geweld. Maar ergens is het jammer dat Leona bij Trijntje is gebleven. Die heeft haar weliswaar uit het achtergrondkoortje getrokken, maar niet opnieuw uitgevonden. Iets wat Roel met Floortje bijvoorbeeld wel meer voor elkaar heeft gekregen.
Er was gisteren overigens maar één coach die zijn talent tijdens de duetten echt iets extras meegaf. Tijdens een ontroerende vertolking van 'Zij' liet Marco Borsato niet alleen Ivar stralen door hem (letterlijk) de ruimte op het podium te geven. Ook kreeg het publiek even een glimp van de toekomst te zien. In elk geval van een timeline die zou kunnen zijn als Ivar het Justin Bieber en Britney Spears materiaal van zich af zou werpen.

Wendy
Over timelines gesproken: De meest interessante gebeurtenis uit de finale vond plaats op het tweede scherm. Twitter draait ook wel door zonder John de Mol, maar laten we wel wezen: @RTL4 doet nogal zijn best om de kijker interactief mee te laten leven met TVOH. We mogen tenslotte stemmen (à raison van een partij eurocenten waar je bij McDonalds nog bijna een ijsje van kunt kopen) om de winnaar te bepalen. Winston is speciaal aangetrokken om te berichten vanuit de 'Red Room', waar kekke iPad tafels staan opgesteld en waar de tweets als een bewegend behang over de muur lopen. Waar zelfs zoveel social media actie gaande is dat er V-reporters zijn aangenomen, die de twijfelachtige eer hebben om de trending topics samen te vatten en in leuke grafiekjes te presenteren. 
Dat Twitter geen hotspot voor verfijnde meningsuiting is moge bekend verondersteld worden. Sterker nog, volg #tvoh of willekeurig welke andere hashtag en je staat verbaasd hoeveel politiek incorrecte rotzooi de ether in wordt gesmeten. Niets aan te doen, helaas. Tegenwoordig is de wereld onze huiskamer. Wat vroeger keurig binnenskamers bleef (want we gaven vroeger vast ook wel af op dingen die we belachelijk vonden op TV, toch?), zweeft nu overal rond.
Zo hadden ze bij RTL ook kunnen weten dat twitterend Nederland al weken afgaf op de stylist van The Voice. Er leek dit seizoen een schip met glimmende rotzooi te zijn binnengevaren waardoor de kandidaten er in september al als kerstballen uitzagen. En daarbij was niet iedere outfit even flatterend. Vooral tijdens de battles leek het alsof er onderbewuste boodschappen werden uitgedeeld wanneer een zangeres met een maatje meer weer in een onooglijk wit gewaad was gehesen. Dus ja. Toen ze er bij RTL gisteren zowaar in slaagden om Wendy van Dijk een jurkje aan te trekken waarin het leek of ze een buikje had, sloeg dat op Twitter in als een bom.
Dacht heel Nederland dat Wendy dik was? Nee. Natuurlijk niet. Sinds 'Obese' weten we allemaal dat die best eens een extra tompoes zou mogen eten. Maar hoe druk je je dan in 140 karakters uit over iets dat breedbeeld en levensgroot je huiskamer inkomt? "Ligt het aan de stylist of is Wendy zwanger" lijkt dan een zeer beknopte samenvatting en beheerste bespreking van de 'elephant in the room'. 
Bij RTL wisten ze er even geen raad mee. Ze besloten dat de beste strategie zou zijn om de geruchten maar meteen te ontkrachten. En dus was daar ineens Winston die zei: "En nee, Wendy is niet zwanger, ze heeft gewoon een heel leuk jurkje aan en het komt door de belichting". Om te vervolgen met "Ze gaat wel trouwen, maar ze is niet zwanger." Whaat? Was dat een Boulevard scoop?
Martijn Krabbé (die, nu we toch bezig zijn, een intrigerende kuif op zijn hoofd gedraaid had) besloot om zich als Mr. Moraal op te werpen en Wendy nog een keer te verdedigen. "En nu ophouden met dat getwitter." 
Weet u wat? We hadden het en masse moeten doen. 
Stoppen met twitteren. 
Stoppen met SMSsen. 
Stoppen met kijken. 
Omschakelen naar CNN, om daar te zien hoe de president van de Verenigde Staten met tranen in de ogen moest voorlezen dat een ontspoorde idioot met een geweer twintig basisschoolkinderen de dood in had gejaagd. Maar ja. Sommige dingen zijn nu eenmaal zo groot en onwerkelijk dat je ze niet kunt bevatten en al helemaal niet in 140 tekens kunt bespreken. 
Sorry Wendy, dat jij daar gisteren het slachtoffer van werd.

zaterdag 17 maart 2012

Genadeloos afgeserveerd: De formule voor succes

Rücksichtslos heeft RTL4 op de afgelopen vrijdagavonden de snoeischaar - wat zegt de TV dokter, de machete - in het deelnemersveld van The Voice Kids gezet. Ze moesten wel, want dankzij het kinderwetje van Van Houten mogen kinderen sinds 1874 wel van tennis via ballet naar pianoles worden gesleept, maar mogen Nederlandse sterren in de dop maar een beperkt aantal keren per jaar op de buis of het theaterpodium verschijnen.



En dus was er geen tijd om de boel via een reeks live shows lekker op te rekken: Per team werden in de battles twee finalisten gekozen. In drie avonden gingen we van 45 naar 6 kids. Je zou denken dat het hele format van de show op deze manier genadeloos sneuvelt, maar wat bleek: Het werkte prima! Sterker nog, de TV dokter pleit ervoor deze formule stante pede door te voeren bij alle talentenjachten. Of de deelnemers nou volwassen zijn of niet.


Neem 'Team Marco' van gisteren als voorbeeld. Er zat genoeg zang en performance talent tussen, daar niet van. Maar je kon van mijlenver zien aankomen dat het niet uitmaakte hoeveel liveshows je er nog tegenaan ging gooien: Vajèn en Melissa staken er met kop en schouders bovenuit en hoorden thuis in de finale. Alle tere kinderzieltjes bleken het slagveld overigens zonder al teveel kleerscheuren te doorstaan.



En dus durft de TV dokter te voorspellen dat ook Paul Turner zijn uitschakeling wel had overleefd. Want ook bij de volwassen Voice hadden we, als het echt had gemoeten, na de battles best de 8 finalisten kunnen aanwijzen.

zondag 11 december 2011

TVOH: Waarom Christopher niet to the Max ging

Bron: RTL
Eerder vandaag typte de TV dokter een comment op Zappen.blog.nl, maar dat verdween in het geborchte van cyberspace. Daarom maar een eigen post gewijd aan de consternatie die alom heerst.
Consternatie? Jazeker.
Want gisteren stuurde Nederland Christopher Max naar huis in de Voice of Holland. Daarmee bleek voor het eerst dit seizoen dat de titel van dit programma aan twee kanten hout snijdt. Niet alleen zoekt RTL naar nieuw Nederlands geluid, het is ook de stem van het publiek die bepaalt naar welk geluid ze willen luisteren.
En kijken. Want de stoelen zijn inmiddels omgedraaid, en dus houden we weer rekening met het hele plaatje. En kennelijk kon dat Nederlandse publiek niet warm worden van vooruitzichten van Christopher Max in de top 40. En in Koffietijd, het Glazen Huis, Life for you, Ik Hou Van Holland en ander vaderlands televisiegeweld.
Dankjeblief, maar u kunt vertrekken.

Was Christopher Max de slechtste zanger? Nee. Had hij stage présence? Vanzelfsprekend. Meer dan de regelrecht uit Op Volle Toeren weggelopen lijkende Bart Brandjes.
Helaas had Christopher echter twee problemen. In de eerste plaats is hij het slachtoffer geworden van wat de TV dokter 'de slechte edit' wil noemen. In elke reality-serie en talentenjacht is er wel een deelnemer die zodanig wordt neergezet dat we daar met z'n allen thuis/op Facebook/op Twitter over kunnen vallen. Goed voor de publiciteit. Het tweede probleem is dat die edit natuurlijk wel degelijk gebaseerd was op de werkelijkheid: Je kunt er lang of kort over wezen, maar eerst kwam zijn ego binnen en ergens ver daar achteraan kwam de muzikant Christopher Max. Het is wel heel makkelijk om dan te zeggen dat 'wij Hollanders' zijn Amerikaanse houding wilden afstraffen. Misschien was het cultuurverschil gewoon te groot. Andersom zou een doe-maar-gewoon-dan-doe-je-gek-genoeg persoon het in de USA nooit van z'n leven redden. Die kan zich ook maar beter snel aanpassen aan de locale fake-it-till-you-make-it mentaliteit en gauw een grote berg zelfvertrouwen gaan veinzen.
Bottom line is, dat Christopher in dit programma niet overkwam als iemand voor wie je je zuurverdiende centen zou gaan ver-SMSsen of voor wie je in de vrieskou campagneposters zou gaan plakken. Op een schaal van 1 tot 10 heeft Paul Turner nu eenmaal een gunfactor van 9.5 en Christopher ergens iets zeer nabij het vriespunt.

zaterdag 8 oktober 2011

TVOH: Why don't you come on over?

En toen stuiterde daar ineens vanuit het niets Paul Turner de huiskamer binnen. In skinny jeans en een even fout hemd, alsof hij stiekem weg was gelopen bij het ochtendappel van de plaatselijke kazerne.
Niemand kon om zijn aanstekelijke optreden, zijn goddelijke haardos en het alom aanwezige okselhaar heen. En zo deed hij precies waar vrijdagavondtelevisie voor bedoeld is: Hij toverde een lach op ons gezicht en zorgde dat de hele natie (of op z'n minst 20% daarvan), met zijn high-pitched 'Valerie' nog op het trommelvlies, vrolijk in slaap viel.